شهادت مولی الفقهاء و الکاملین حضرت امام جعفر صادق                            (علیه افضل الصلوات العارفین)

چون امام صادق (ع) به شهادت رسید و به سوى قبرستان بقیع برده شد، ابو هریره عجلى این ابیات را سرود:

            اقول و قدر احوا به یحملونه                                          على كاهل من حاملیه و عاتق

(مى‏گویم و حال آنكه او را مى‏بردند بر دوشهاى كسانى كه او را گرفته بودند.)

ا تدرون ماذا تحملون الى الثرى!                                 ثبیرا ثوى من راس علیاء شاهق

(آیا مى‏دانید چه چیزى را به سوى خاك مى‏برید!)

غداة حثا الحاثون فوق ضریحه                                        ترابا و اولى كان فوق المفارق

(صبحگاهى خاك پاشندگان بر بالاى ضریحش خاك ریزند حالى كه و بهتر آن است كه خاك بر سر ریزند.)

درمیان حجره اش در سکوت مهتاب به نماز شب ایستاده بود و کسی و چیزی را جز معبود یگانه لمس نمی کرد . اما ستاره ها می دیدند که سربازان چکمه پوش منصور ملعون از دیوار خانه اش وارد شدند و جسورانه حرمت بیت ولا را شکستند . ماه چشمهایش را گرفته بود تا نبیند که امام شیعیان را بدون عبا و عمامه و باپای برهنه از سر سجاده ناز و نیاز و راز به کوچه ها کشیدند . ظاهراً قرار است دوباره جلوه های مرتضوی که یکی اش دستان بسته است بروز کند . خانه اش را مثل بیت الزهرا (س) آتش زدند و وحشت به دل خانواده اش انداختند . همه می دویدند تا مثل دختران جد مظلومشان حسین (ع) ..... اهانتی که به امام صادق (ع) شد کم نظیر بود . شکنجه گر یهودی کاری کرد تا امام ششم هم به مرگ راضی شد . مدینه همیشه آغازگر حادثه ای کربلا گون بوده است . کبوتر های بقیع سالهاست که برای غربت جعفربن محمد (ع) زار می زنند . او را هم مانند آبا و اجدادش مسموم کردند اما نتوانستند در برابر منبرهای شیخ الائمه (ع) بایستند . مولانا امام صادق(ع) بابی باز کردند برای تعالی اندیشه های شیعی . حضرت موسی بن جعفر (ع) به سوگ پدر نشسته است . وعده عزاداران سیاه پوش در عاشورای امام صادق(ع) کنار ضریح ائمه بقیع(ع) با نابودی آل سعود انشاالله .