پندی از پیر فاضل "بهجت العارفین ( نور الله روحه ) "

۱ - بعضی خیال می کنند ائمه علیهم السلام نمی شنوند یا مثل مردهای ما هستند .Image
 یکی از سنی مذهب ها از جلوی سرداب مقدس سامراء رد می شد ، شنید صدای یک نفر را که داخل سرداب بود و مرتب می گفت : یا صاحب الزمان !
آن عابر با لحن مسخره ای گفت : یا صاحب الزمان ! یا صاحب الزمان ! آنقدر بگو تا جوابت را بدهد !!

اینها (کسانیکه تمسخر می کنند ) نمی فهمند حماقت محض دارند !
ائمه علیهم السلام عین الله ناظرة و اذنه الواعیه هستند . اگر حرفی زده شود حتی قبل از آنکه دیگران که در مجلس هستند بشنوند ، آنها می شنوند .

۲ - هنگامى كه حضرت سيّدالشهدا ـ عليه السّلام ـ از اسب بر روى زمين افتاد و لشكر اعدا به خيام حرم هجوم بردند، با زانو مقدارى به سوى خيمه رفت و جمعيّت را به نبرد با خود دعوت كرد و فرمود:
 «يا شيعَةَ آلِ أَبى سُفيانَ! إِن لَمْ يَكُنْ لَكُم دينٌ و كُنْتُمْ لاتَخافُونَ الْمَعادَ، فَكُونُوا أَحْرارا، و ارْجِعُوا إِلى أَحْسابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ عَرَبا كَما تَزْعَمُونَ، أَنَا الَّذى اُقاتِلُكُمْ وَ اَنْتُمْ تُقاتِلُونَنى، وَ النِّساءُ لَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُناحٌ.»
اى پيروان خاندان ابوسفيان!
اگر دين نداريد و از معاد و بازگشت به آخرت نمى ترسيد،حداقل آزادمرد باشيد، و اگر چنان كه گمان مى كنيد عرب هستيد، به حَسَب و نژاد خود نگاه كنيد.

 اين من هستم كه با شما مى جنگم و شما با من مى جنگيد، و زنان گناهى ندارند.

۳ - از اين خونريزى  هايى كه پيش از ظهور حضرت حجّت ـ عليه  السّلام ـ واقع مى  شود، معلوم مى  گردد كه ظهور آن حضرت مانع از خونريزى است، چون همه طَوْعا يا كَرْها(خواسته و يا ناخواسته.) تابع آن حضرت خواهند شد.
 و نيز معلوم مى شود كه آن قدر بايد ظلم و خونريزى صورت بگيرد كه براى همه روشن گردد كه « مُلِئَتْ ظُلْما وَ جَوْرا »؛(1) (زمين از جور و ستم پر شد.) و همه  ى اهل زمين در هر كجا كه باشند احساس كنند سايه  ى ظلم و جور بر سر آن هاست و همه  ى جهانيان حتّى كفّار، در فشار ظلم و ستم به سر ببرند و به انتظار نجات و ظهور فرج و مصلح باشند.
ائمّه  ى ما ـ عليهم  السّلام ـ در روايات به ما خبر داده  اند كه:

« خيلى از اهل ايمان و عقيده در اثر ابتلائات بر مى  گردند. »(« لاِءَنَّهُ يَقُوُم بَعْدَ... ارْتِدادِ أَكْثَرِ الْقائِلِينَ بِإِمامَتِهِ. »؛ (زيرا او بعد از... بازگشت بيشتر معتقدان به امامتش قيام مى  كند.) (2)
خدا كند ايمان ما تا آن وقت باقى بماند، و گرنه اگر ظهور هم نزديك باشد ولى ايمان ما زايل شده باشد، ديگر ما را چه باظهور آن حضرت و حضرت را چه با ما؟!
براى مؤمنين تثبيت در دين و ايمان و ثبات قدم تا ظهور آن حضرت، از ظهور آن حضرت مهم  تر است.